اهداف قیام امام حسین(ع)؟

انگیزه امام حسین(علیه السلام)  از قیام

حجت الاسلام و المسلمین رفیعی

الحمد للّه الذی جعل الحمد مصباحالذکره وسببا لمزید من فضله ودلیلاً علی آلائه وعظمته، ثم الصلاة والسلام علی حبیبه وخیرته حافظ سره و مبلّغ رسالاته سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد و علی آله الطیبین الطاهرین المنتجبین لا سیما بقیة اللّه فی الارضین.

قال اللّه تبارک و تعالی: «یا أَیُّهَاالَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَکُونُوا مَعَ الصادِقِین»؛

حادثه عاشورا در ساعاتی محدود در سرزمین تفتیده عراق و نبردی نابرابر بین دو جبهه عزت و ذلت، دو جبهه کرامت و رذالت، دو جبهه ارزش و ضد ارزش برگزار شد. 

منبع:مجله مبلغان - دی و بهمن 1387 - شماره  111

ادامه نوشته

اهداف و انگیزه امام حسین  (ع)از قیام عاشورا

قیام حسین مظهر نبرد حق بر علیه باطل بود. قیام الهی بود که هر چه زمان می­گذرد، تبلوری بیشتری پیدا کرده و آموزهای آن روشن تر می­شود. در این نوشتار اهداف و پیام های تربیتی این قیام به اختصار بیان می­شود.

امام حسین یکی از اهداف قیام خود را اقامه و حفظ ارزشهای راستین دین اسلام بیان می­کند. زیرا بعد از پیامبر و دوران رهبری ایشان بر جامعه اسلامی، به علت مسائل و مشکلات پیش رو بدعتهای جدیدی در دین و سنت پیامبر اکرم به وجود آمده بود. بدعتهای جدید خود موجب انحراف در جامعه اسلامی شده بود. از این رو جامعه اسلامی از مسیر اصلی خود دچار انحراف شده و نیاز به اصلاحات اساسی داشت. از این رو امام حسین(ع) از خلفای زمان بیعت نکرده تا این انحراف را آشکار سازند. بنابراین یکی دیگر از اهداف امام حسین، انگیزه اجتماعی و اصلاح فرهنگی اوضاع و شرایط حال جامعه بود. تا بدین طریق به جهل زدایی عامه مردم بپردازند و ایشان را با انحرافهای آشکار در جامعه آشنا سازند.

در این راستا امام حسین(ع) با قیام خود پیام هایی به انسانها در اعصار مختلف ارائه می­کنند.

منبع

-  سبحانی، سعید(1390) آموزه­ های قیام عاشورا، مکتب اسلام، 47(11).

-  بدیعیان، راضیه(1388)تربیت دینی در سیره امام حسین(ع) در واقعه عاشورا، مجله دندانپزشکی جامعه اسلامی

ادامه نوشته

مقاله کربلا و امام حسین(ع)

موضوع مقاله واقعه کربلا 

چه بسيار شنيديم و با فرارسيدن ايام محرم بازهم از جزئيات چگونگي آن حادثه سترگ مي شنويم. واقعه كربلا «همواره با دو مشكل مواجه است : اول، آن  چه ما درباره واقعه كربلا مي دانيم غالباً با موازين تاريخ نگاري به دست نيامده است؛ بلكه بيان كرده اند و ما آن ها را باور كرده ايم. بنابراين بيشتر از اين كه جنبه ايجابي داشته باشد، جنبه سلبي خواهد داشت. مورد ديگر آن است كه در طول تاريخ تشيع از نام علي و فرزندانش، بالاخص حسين بن علي (ع) سوءاستفاده هاي بسياري شده است به حدي كه وقتي كه كسي قصد سخن گفتن در ارتباط با آن ها را دارد بين خود و مخاطبان حائل هاي عاطفي زيادي حس مي كند.»

منبع: http://www.havasi.blogfa.com/post-181.aspx

ادامه نوشته